[ Proper Noun ]
อังกฤษ;ภาษาอังกฤษ;ชาวอังกฤษ
ang-grìt ;paa-săa ang-grìt ;chaao ang-grìt
- เขาพูดภาษาอังกฤษได้ไหม
kăo pôot paa-săa ang-grìt dâai măi
Does he speaks English?
- งานนี้ต้องมีทักษะภาษาอังกฤษพื้นฐาน
ngaan née dtông mee ták-sà paa-săa ang-grìt péun tăan
The job requires basic English skills.
- พวกเขาคุยกันทั้งภาษาอังกฤษและภาษาไทย
pûuak kăo kui gan táng paa-săa ang-grìt láe paa-săa tai
They talked in English and Thai.
- เขากลายเป็นไกด์หลังจากเรียนภาษอังกฤษ
kăo glaai bpen gai lăng jàak riian pâat ang-grìt
He becomes a guide after studying English.
- บริษัทนี้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลัก
bor-rí-sàt née chái paa-săa ang-grìt bpen paa-săa làk
This company uses English as its main language.