[ An adjective meaning ‘by oneself’ ]
คนเดียว;โดยลำพัง;เอง;เพียงคนเดียว
kon diieow ;doi lam-pang ;eng ;piiang kon diieow
- กระเป๋าเหล่านี้หนักเกินกว่าจะยกคนเดียว
grà-bpăo lào née nàk gern gwàa jà yók kon diieow
These cases are too heavy to lift alone.
- ฉันถือหนังสือเต็มอ้อมแขนนี้คนเดียวไม่ไหว
chăn tĕu năng-sĕu dtem ôm kăen née kon diieow mâi wăi
I can't carry this armful of books alone.
- คุณเดินทางคนเดียวบ่อยไหม
kun dern taang kon diieow bòi măi
Do you often travel alone?
- ความคิดเห็นเป็นของพวกเขาเท่านั้น
kwaam kít hĕn bpen kŏng pûuak kăo tâo nán
Their opinions are theirs alone.
- เธออาศัยอยู่คนเดียวในบ้านหลังใหญ่
ter aa-săi yòo kon diieow nai bâan lăng yài
She lived alone in a big house.