alone

  • Add to favorites
  • 1
    [ An adjective meaning ‘by oneself’ ]
    คนเดียว;โดยลำพัง;เอง;เพียงคนเดียว
    kon diieow ;doi lam-pang ;eng ;piiang kon diieow
    • กระเป๋าเหล่านี้หนักเกินกว่าจะยกคนเดียว
      grà-bpăo lào née nàk gern gwàa jà yók kon diieow
      These cases are too heavy to lift alone.
    • ฉันถือหนังสือเต็มอ้อมแขนนี้คนเดียวไม่ไหว
      chăn tĕu năng-sĕu dtem ôm kăen née kon diieow mâi wăi
      I can't carry this armful of books alone.
    • คุณเดินทางคนเดียวบ่อยไหม
      kun dern taang kon diieow bòi măi
      Do you often travel alone?
    • ความคิดเห็นเป็นของพวกเขาเท่านั้น
      kwaam kít hĕn bpen kŏng pûuak kăo tâo nán
      Their opinions are theirs alone.
    • เธออาศัยอยู่คนเดียวในบ้านหลังใหญ่
      ter aa-săi yòo kon diieow nai bâan lăng yài
      She lived alone in a big house.