[ A verb meaning ‘disregard’ ]
ไม่สน;มองข้าม;ละเลย;ไม่สนใจ
mâi sŏn ;mong kâam ;lá-loiie ;mâi sŏn jai
- มันใจดำมากที่จะเพิกเฉยต่อคนที่ต้องการความช่วยเหลือ
man jai dam mâak têe jà pêrk chŏiie dtòr kon têe dtông gaan kwaam chûuay lĕuua
It is heartless to ignore someone in need.
- มันดูใจดำเกินไปที่จะเพิกเฉยต่อคนจน
man doo jai dam gern bpai têe jà pêrk chŏiie dtòr kon jon
It seems callous to ignore the poor.
- มันยากที่จะมองข้ามข้อบกพร่องเหล่านี้
man yâak têe jà mong kâam kôr bòk prông lào née
It is hard to ignore these failings.
- เขาบังคับตัวเองให้เพิกเฉยต่อเสียงรบกวน
kăo bang-káp dtuua eng hâi pêrk chŏiie dtòr sĭiang róp guuan
He willed himself to ignore the noise.
Add to favorites