[ A noun meaning ‘sound of speech’ ]
เสียง;ออกเสียง;เสียงร้อง
sĭiang ;òk sĭiang ;sĭiang róng
- น้ำเสียงของเธอมีความอบอุ่นบางอย่าง
náam sĭiang kŏng ter mee kwaam òp ùn baang yàang
Her voice has a certain warmness to it.
- เขาพูดเสียงดังขึ้นเมื่อเขารู้สึกตื่นเต้น
kăo pôot sĭiang dang kêun mêuua kăo róo sèuk dtèun dtên
He raises his voice when he is excited.
- ทารกได้ยินเสียงแม่
taa-rók dâai yin sĭiang mâe
The baby hears its mother's voice.
- เธอส่งข้อความเสียง
ter sòng kôr kwaam sĭiang
She sends a voice message.
- ช่วยพูดให้เบาลงหน่อยได้ไหม
chûuay pôot hâi bao long nòi dâai măi
Can you speak in a quieter voice?
Add to favorites